Omaĝe al Międzygórze

Międzygórze, ĉarmulino,
oreruĝe ornamita,
ĉu vi estas nur feino,
ĉu filin' cigana, sprita?

Montoj ŝirmas vian neston,
vent' facila nin glatumas
dum plezura ripoz-siesto
kaj torentoj trile lulas.

Vojoj, padoj kaj vojetoj
kuras, plektas sin salute,
kaptas sunon forstaj retoj,
flirte dancas lum' gutgute.

Palpebrumas forst' alloge,
vokas min per mia nomo,
kisas, kapturniĝe, broge,
ame spiras per aromo.

Mi preparis la imagon:
kion flustras la arbaro?
Ho, ĝi diras „bonan tagon“
al la esperantistaro.

Gigantmuroj helridetas,
flagoj flirtas buntkolore,
ĉio jam perfekte pretas
por saluti nin florkore.

La giganta Abelujo
zumas, svarmas kaj susuras,
la frateca Haleluja ─
ĝojtriumfe supren kuras.

 foto: E.Wojtakowski        

Aktualigo: marto 2008

Kodado: Unikodo UTF-8

© SEA 2004